Nedim Saban'ın Milliyet Sanat Dergisi Ocak sayısındaki söyleşiyi okuyunca “şaşırdım” desem yerinde olmaz... Aynı ifadeyi Tiyatrom,Tiyatro Dünyası siteleri için de kullanmak zorundayım... Neden şaşırmadığımı kısaca ifade etmeliyim...

 Çünkü artık insanlar sıkıntılarını, sorunlarını başkaları üstünden tartışmaya açmayı tercih eder hale geldiler... 2001 Ocak ayı itibariyle Kadıköy Belediyesi’yle ilişiğim yoktur... Orada çalıştığım yıllarda, İstanbul ve dışından gelen birçok topluluğa salon tahsisi yapılmıştır... Bilineceği gibi Kadıköy Belediyesi resmi bir yerdir, şahıs yeri değildir... Bu tür kurumların da prosedürleri vardır... Yazışmaları vardır...  Nedim Saban’ın yukarda anılan dergide söyleşi yaptığı toplulukların o tarihlerde hiçbir başvuruları (salon istekleri) olmamıştır... O yıllarda bu toplulukların varlığından bile haberdar değildim... Ayrıca bir istekleri olmuşsa da neden salonun uygun olmadığı da muhakkak kendilerine yazılı olarak bildirilmiştir... Gazetecilik etiğinde belgelerle konuşulur... Gönül isterdi ki bu söyleşide belgeler de olsaydı, öyle yayımlansaydı... (Olmayan bir şeyi yazmanın ne anlama  geldiğini az çok biliriz; bunlara ne denmesi gerektiğini de…)

Sözde söyleşideki bir diğer konu ise, benim, oyunlarımın oynanması konusunda destek arayışında olmadığımdır... Hatırlanacağı gibi “temiz tiyatro yayımcılığına” imza koyanlar vardı, şimdi bu tavrı sergileyenler, bana karşı asılsız haber yayınlayanlar bu “temizliği” kirletmiş olmuyorlar mı?..

Cuma Boynukara olarak yazarlık serüvenimin ne kadar şeffaf olduğu bilinir...  Saygılarımla... 

 

Cuma Boynukara